Vrij .

Wow
Vrijheid……

Vrijheid blijheid zij Moeder altijd tegen ons kinderen maar zelf zat ze gevangen in een dwangbuis.

Als kind merk je dat niet zo erg maar zo rond de pubertijd ga je het beter begrijpen hoe en waarom .

Jaren had ze gezwegen over haar liefde die ze verloor net zoals vele vrouwen in oorlog"s tijd die alleen achter bleven .

Met de zorg over haar 3 kinderen toch leerde ze nog een maal op nieuw de liefde kennen alleen deze keer een verboden .

Wanneer zij elkaar haden leren kennen in vrijheid had er geen kraai naar gekraait maar ze werden verliefd in oorlog"s tijd .

Vlaggen
Nee niet op een Canadees of Engelsman of Amerikaan een bevrijder maar ze werd verliefd op een Duitser.

Dat is een vonk die over sprong tussen twee mensen op dat moment waar geen mens wat van begreep .

Ze had daarna geen vrijheid meer ze raakte zwanger van haar verloofde en droeg haar kind in een zware tijd .

05 07 1945 yvonne (Small)
Het kind wat werd geboren 1944 was niet welkom in de wereld waar geen vrijheid was de Moeder en het kind waren samen niet welkom.

De famillie acepteerde het kind niet terwijl de moeder op zoek ging naar voedsel voor haar nu vier kinderen .

Werd de Vader gevangen genomen door de Amerikanen ze konden alleen elkaar schrijven tot de grensen weer open gingen .

Mama en papa met de kleine
In 1946 ging de vrouw naar haar Verloofde in Noord Duitsland en ze verbroken hun verloving haar oudste kinderen wilde niet mee.

Ze besloot haar jongste alleen verder alleen op te voeden het kind voelde zich nooit vrij het leefde in twee delen .

  1. by HUUB... master of the dots...
    on 19 mei 2010, 14:07

    leuk dat je zo noemt… maar ik blog en lees ook als ik tijd graag mee bij leuke andere bloggers dus…

  2. by Caroline
    on 19 mei 2010, 20:12

    Mooie zoz!!!!

    Liefs

  3. by Ria
    on 19 mei 2010, 22:27

    leuk yvon keigoed, liefs

  4. by ♫ Melody ♫
    on 22 mei 2010, 08:24

    Goedemorgen lieve Yvonne
    Wat weer super dat je meedoet met de ZOZ.
    En je hebt het thema weer prachtig opgepakt, supergoed van je!
    Ik vind het fijn dat je zoveel plezier beleeft aan het webloggen en hoop dan ook dat je dat nog tot in lengte van jaren zult blijven doen, webloggen en genieten dus he?

    Ik heb je link bij mijn zoz geplaatst en wens je nu een heel fijn weekend!

    Liefs Melody

  5. by minoesjka
    on 22 mei 2010, 10:46

    Nou, ik ben dus nog maar een “groentje” bij jou vergeleken!! Maar ik lees wel dat we het allebei met even veel plezier doen. Wat leuk om nu eens te weten dat jij al 6 jaar blogt!!

  6. by Ria
    on 26 augustus 2010, 20:27

    Ga verder Yvon, schrijf het van je af, moedig, liefs

  7. by Ikan-Mas
    on 26 augustus 2010, 22:03

    Ooit had ik het op mn log gezet mn verhaal Plato heeft het er afgehaald voor mij ik was bang het verhaal kwijt te raken en op C D gezet. Maar nu wil ik mijn verhaal weeer terug plaatsen verbeterd dan wel hoop ik . en mischien met hulp .

  8. by Gelukspoppetje
    on 26 augustus 2010, 22:08

    Niet mis Yvonne. Het verleden blijft vaak als een rode draad door je leven lopen. Soms wil je de vrijheid om het weg te schoppen, maar net zo hard komt het weer terug. De rode draad blijkt van elastiek. Soms flexibel, soms uitgerekt, om dan ineens weer terug te schieten, au en dan doet het pijn.

    Inderdaad moedig dat je dit hier met ons deelt!!

  9. by Aline
    on 26 augustus 2010, 23:01

    Mooie wow, echter nooit vrij zijn lijkt me niet leuk…

  10. by Noelle52
    on 27 augustus 2010, 13:02

    Mooi verhaal Tja er zijn zo heel wat mensen nog die steeds nog lopen met een “oorlogstrauma”, zo noem ik dit ook maar.

  11. by ♫ Melody ♫
    on 27 augustus 2010, 13:15

    Wow Yvonne….super dat je het zo beschrijft, knap hoor!
    Mooi gedaan!

  12. by Annie van Zuilen
    on 27 augustus 2010, 15:33

    Moedèg om je vèhaôl zo te vètèlle.
    Vân de meêste mènsen weêt ik niks over hun àfkoms.
    Voôr mij ben en blijf je wie je bèn hoôr.
    Annie zeg gedagies.

  13. by hanneke
    on 27 augustus 2010, 19:07

    dapper hoor om dit op te schrijven.
    wat doen mensen elkaar toch veel verdriet en waarom??

  14. by Caroline
    on 28 augustus 2010, 00:08

    Mooie WOW!!,

    maar wel met kippenvel!

    Liefs!!

  15. by Plato
    on 30 augustus 2010, 13:28

    Hopelijk heb je het verhaal weer gevonden, Yvonne.

  16. by Ikan-Mas
    on 30 augustus 2010, 16:36

    hoi Plato .
    nee maar schrijf het over nieuw . Verbeterd hopelijk komt het goed over veel mensen hebben het niet gezien of gelezen . en het kan ook een steuntje zijn in de rug . van de twijfelaars .je kan soms niet met maar zeker niet zonder famillie . en er zijn nog vele die zoeken ,een positief verhaal sterkt hun hopelijk om de knoop door te hakken .ik ben al bij nr 14 dus binnen kort met wat foto”s plubliceer ik het hele verhaal .

Disclaimer | Privacy & Cookie | Copyright notice | Voorwaarden | Melding maken

©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.